[BONE]Event1 - Margaret's Journal

posted on 19 Jan 2013 15:14 by momy9775 directory Fiction, Cartoon
เอนทรี่นี้เป็นส่วนหนึ่งของ
 
——————————————————————————
 

อากาศยามเช้าที่ท่าเรือเซาท์แธมตันสดใสเจิดจ้า แสงแดดส่องกระทบท้องน้ำเป็นประกายระยิบระยับ สะท้อนกับตัวเรือโดยสารขนาดใหญ่ที่จอดเทียบท่าอย่างงามสง่า วันนี้คือวันออกเรือของเรืออโทรพอสที่ใหญ่เสียจนได้รับการขนานนามว่าเป็นเรือที่ยิ่งใหญ่ที่สุดแห่งยุค มองเห็นผู้คนต่อแถวรอขึ้นเรืออย่างกระตือรือร้นเป็นแถวยาวได้จากที่ไกลๆ

 

 

 

 

“---.-----?” “---!” “-------.“

 

 

เสียงพูดคุยดังจอแจไปทั่วท่าเรือ

 

 

มากาเร็ตหรี่ตามองข้ามแถวผู้คนไปจดจ่อกับสิ่งที่น่าสนใจกว่า

 

 

...อโทรพอส....

 

 

นี่เป็นครั้งแรกที่มากาเร็ตได้ออกไปสู่โลกกว้าง

 

ดวงตาที่มักหรี่ลู่ลงนั้นสั่นระริกเล็กน้อย ทั้งความกลัว ตื่นเต้น และดีใจปะปนรวมกัน

 

 

ถึงแม้จะไม่ชอบใจกับความคับคั่งหนาแน่นไปด้วยผู้คนที่กำลังต่อแถว และเสียงโหวกเหวกพูดคุยกันของพวกผู้ใหญ่

 

 

ในเมื่อคุณริชาร์ดตัดสินใจที่จะต่อแถวรอย่างมีมารยาทเฉกเช่นบุคคลทั่วไป เธอก็ยินดี

 

 

 

 

อย่างไรการรอก็ไม่ใช่สิ่งที่เลวร้าย เมื่อคิดได้ดังนั้นมากาเร็ตจึงใช้โอกาสเวลานี้ลอบสังเกตสิ่งรอบข้าง ตามนิสัยของเธอ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

....

 

 

 

 

 

 

 

....ตรวจตั๋วโดยสารด้วยครับ”

 

 

 

 

อ๊ะ

 

 

ดูท่าทางว่าเธอจะเหม่อเกินไปจนไม่ทันได้สังเกต ตรงหน้าเธอคือพนักงานตรวจตั๋วผู้มีรอยยิ้มประดับอยู่บนใบหน้า

 

 

“รบกวนขอตรวจตั๋วโดยสารด้วยครับ”

 

 

เขาพูดย้ำอีกรอบเมื่อเห็นเธอนิ่งไป

 

 

มากาเร็ตกุมชายเสื้อของริชาร์ดแน่นขึ้น หัวใจเต้นสั่นระรัวอย่างประหม่า

 

 

มากาเร็ตลอบมองริชาร์ดชั่ววูบ รู้สึกถึงกล้ามเนื้อที่ผ่อนคลายเมื่อเห็นชายหนุ่มหยิบตั๋วโดยสารสองใบออกมาจากกระเป๋าเสื้อยื่นให้กับพนักงาน

 

 

แต่ท่าทางถัดมาของพนักงาน กลับทำให้เธอเกร็งตัวยิ่งกว่าเดิม

 

 

“คุณครับ ขอโทษด้วยนะครับ นั่นไม่ใช่ตั๋วเรือนี่ครับ”

 

 

มากาเร็ตขมวดคิ้วเมื่อได้ยินคำตอบจากพนักงาน และขมวดคิ้วยิ่งขึ้นเมื่อเห็นใบปลิวแปลกตาในมือ

 

 

อะไรเนี่ย.... เธอคิดอย่างหงุดหงิดใจเล็กน้อยก่อนจะล้วงไปที่กระเป๋าสะพายเล็กๆ

 

 

....ไม่มี?

 

 

ร่างเล็กนั้นเริ่มแสดงสีหน้าวิตกกังวลออกมาให้เห็นอย่างชัดเจน  รอยยิ้มของพนักงานที่ทนรอเธอดูจะกลายเป็นความกดดัน และเหล่าฝูงคนด้านหลังที่เริ่มโวยวายเล็กน้อย

 

 

ราวกับเรี่ยวแรงถูกสูบหายไป มากาเร็ตเผลอทำใบปลิวนั้นร่วงหล่นลงแทบเท้า เธอเลิ่กลั่กเล็กน้อยก่อนจะรีบก้มลงไปเก็บ

 

 

แล้วจากความเครียดก็พลันหายเป็นความตกใจระคนดีใจ เมื่อพบว่าตั๋วที่กำลังตามหานั้นเพียงแค่ซ้อนอยู่กับใบปลิวนั้นเท่านั้น

 

 

มากาเร็ตรีบหยิบตั๋วมายื่นให้พนักงานอย่างดีใจ ในหัวสาปแช่งถึงคนทำเจ้าใบปลิวงี่เง่านี้

 

 

“เชิญครับ” พนักงานตรวจตั๋วยิ้มให้อย่างเป็นมิตรและเชื้อเชิญทั้งสองเข้าไปด้านใน...

 

 

สภาพด้านในหรูหราโอ่อ่าสมคำร่ำลือถึง การประดับตกแต่งจัดว่ายอดเยี่ยมหากจะเทียบกับโรงแรมไหนๆ คงยากที่จะเชื่อได้หากว่าจะพูดว่านี่เป็น เรือ

 

 

โดยธรรมดา มากาเร็ตย่อมชื่นชอบที่จะสำรวจอะไรใหม่ๆ

 

 

มากาเร็ตหันไปถามความอณุญาตจากริชาร์ด

 

 

 

 "...."

 

 

 

เขายิ้มให้ และยกมือขึ้นลูบหัวมากาเร็ตบางเบา

 

 

มากาเร็ตถือว่านั่นเป็นคำอนุญาต  จึงเริ่มเดินนำ โดยมีริชาร์ดเดินเติมอยู่ข้างหลัง

 

 

 

 

จนกระทั่งถึง...

 

 

 

 

ดาดฟ้า

 

 

 

 

 

..........

 

 

เพียงแค่ได้เห็นความเนืองแน่นของฝูงชน มากาเร็ตก็รู้สึกคลื่นไส้

 

 

อาจจะเป็นเพราะความเครียดที่ได้เจอมาจากพนักงานตรวจตั๋ว สะสมกับนิสัยที่ไม่ค่อยชอบเข้าสังคมเสียเท่าไร

 

 

มากาเร็ตกระตุกชายเสื้อริชาร์ดด้วยสีหน้าที่ไม่สู้ดี และเร่งเดินลงจากดาดฟ้า เพื่อกลับเข้าสู่ห้องพัก

 

 

 

 

แอ๊ด—

 

 

ปึง

 

 

 

ณ เวลานี้ มากาเร็ตไม่สนใจที่จะสำรวจห้อง หรือกระทั่งจัดข้าวของสัมภาระ

 

สายตาของเธอจ้องมองไปยังเตียงนอน ขาเล็กๆ ก้าวไปข้างหน้า

 

ตุบ—

 

 

มากาเร็ตเพียงแต่ฟุบหน้าลงกับฟูก แล้วผล็อยหลับไปทั้งอย่างนั้น...

 

 

—————— End Event 1 :: Next to Event 2  ——————

 
สำหรับยาวไปไม่อ่าน : เข้าแถวปกติแล้วดันยื่นตั๋วให้ผิดไปๆ มาๆ ตั๋วอยู่หลังใบอัศจรรย์จากนั้นขึ้นเรือไปดาดฟ้าเหม็นขี้หน้าฝูงชนเลยเดินกลับไปนอนที่ห้อง
 
 
 
ขอขอบคุณและอนุญาต @gemmingi @sr-wish ซังด้วยนะคะที่แอบเอาตัวละครมาวาดก่อนโดยไม่ได้ขอ
//พราก
 
#เราผิดไปแล้วววว #อย่าต่อยเราาาาแงงงง
 
ค่ะ และก็ขอจบเอนทรี่สรุปเพียงเท่านี้(แม้จะมีเรื่องอยากเวิ่นมากมายแต่งานการก็ยังรอเราอยู่)
 
สวัสดีค่ะ
 
——————————————————————————
 
○พ่อขามากาเร็ตเสียใจ....มากาเร็ตวาดทรงผมพ่อไม่เป็น... 
○วาดพ่อไม่หล่ิอ มากาเร็ตเสียใจยิ่งขึ้น...
○พนักงานตรวจตั๋วกุวาดซะหลอนเรย.../ปาดเหงื่อ
○จริงๆ ตรงช่วงที่มากาเร็ตมองไปทั่วทั้งท่าเรือ อยากวาดหลายคนแต่แบ่บ.../น้ำตา//เวลาไม่เคยเพียงพอและบางคนยังไม่ได้สรุปเลยไม่กล้าเขียน
○พอเถอะไปทำงาน...

edit @ 19 Jan 2013 15:34:39 by ►::Momy`::◄

Comment

Comment:

Tweet

เรื่องเป็นเช่นนี้เอง...น่าสนใจดีนี่
แล้วพบกันบนอโทรพอส

#3 By Bottleneck on 2013-01-23 13:04

มากาเร็ตน่ารักมากก รูปตอนที่โดนลูบหัวนั่นเห็นแล้วอยากเข้าไปกอดเลยยยยยย
ติดสกรีนโหดมาก55555
ชอบโยอานที่โมมี่วาดมากกก ฟหกดฟก ปกติไม่ค่อยมีคนวาดลูกตัวเองเลย5555 /แบบว่าเขิน /ไม่ใช่

#2 By Gemmingi on 2013-01-20 12:41

 หนูมากาเร็ตน่ารักจังเลยฮะ

#1 By SB_Gray on 2013-01-19 16:53

Code Here.